روشنیه شبای تارم
همدم ناشناسم
توی این سکوت کوچه
با تو من نمی هراسم
بی تو من چه بی پناهم
با تو من چه بی نیازم
ترانه ها جون میگیرن
آخه تو صدای سازم
لحظه های با تو بودم
لحظه های بی شکایت
لحظه های خوب عشقو
تو سکوت بی نهایت
نگو این ترانه بازم
یه دروغ عاشقانه است
نازنین حرف دلم رو
نگو که بازم بهانه است
قصه ی لیلی و مجنون
قصه ی خواب و خیاله
عشق ما عشق حقیقی
عشقی که همتا نداره
توی گرمی نگاهت
یه سبد ترانه دارم
تو شبای بی ستاره
واسه تو ماهو میارم
ای سلام موجای دریا
منو تو بغل بگیرید
خدافظ دردا و غم ها
همتون با من بمیرید
بر نمی گردم به ساحل
خدافظ غصه های دل
خدافظ هق هقو ماتم
خدافظ عشقای باطل
واسه معشوخ گل خودم
برچسب:
نویسنده: ابراهیم مرادی